EZLİAN MAHKUMU

" Saf biri de karanlık olabilir "

Ruhunu, cesetleşmiş papatyaların mezarlığına eken lanetlenmiş bir adam...

Bilekleri zincirlerle bağlanmış, özgürlüğü ile idam edilen küçük bir kız...

Avuç içlerine her baktığında kendi gözyaşlarını dinleyen küçük bir kızın sessiz feryadının ilk harfleri...

Kitabın sayfalarını gökyüzün de ki, yağmur damlalarının kararan ruhu ile silinmeye başladı.

Küçük kız avuç içlerinde lanetin tohumlarının yeşermesi ile adamın ruhunu kafesleyip bileklerinde ki zincirlere hapsetti.

İki beden de tek bir ruh için, iki kişilik mezar kazdı adam.

Karanlığın hecesi avuç içlerinde ki toprak ta küçük kızın göz yaşlarını kutsaması ile lanetin tohumlarını ortadan kaldıracak.

Ve iki kişilik mezara birinin ruhu hapsolacak...

Karanlığın inin de ilerlerken kulağına fısıldanan heceleri tekrar etti adam;

"Sen bir başka geldin çiçek kokan kadın...
Benim dünyam da çiçekler kokmuyor...
Her gün ölü papatyaların ruhuyla kanıyorum..."

Aniden gözlerini açması ile bileğinde bir sızı hissetti...

Kalemi kırık bir yazarın yazmaya başladığı ilk eser...

Tüm Telif hakkı bana aittir