Varlığın korku

Elleri buz gibiydi. Gözleri çelik ve karşıya bakıyordu. Bir elinde silah diğer eli kolumu tutuyordu.
"Getirdim kız senin, ne yapmamı istersin ona"
Ne yapmak istersen onu yap.
İster öldür . İster sat . ister kes sen bilirsin ama bir şekilde yok et hiç yaşamamış gibi olsun senin artık sen işini bilirsin paranı aldın hoşça kal.
Adam tekrar kolum elinde beni sürükleyerek dışarı çıkardı.
"Ben sıradan bir memur ailenin, sıradan bir yaşamı olan, sıradan güne uyandığım 22 yaşında bir sabah okul stajı için yola çıktığım gün, çelik parmakların tutup beni arabaya atmasıyla hayatımın geri kalanının dönülmez bir şekilde değişen ve meğerse 22 yıl bir yalanı yaşayan bir genç kızım."