KARANLIK HAYALLER SOKAĞI

🌹Kitabımızın şarkısı: Ezhel - Geceler🌹

Onun kalp atışlarını duyabiliyordum. Ve duyabildiğim müddetçe hayattaydım.

Şehrin her noktasını baştan aşağı bilen; küfür ile saçma hareketler kraliçesi ve mahallenin Küçük Faresi olan; her gece karanlık ve adaşı olan sokakta saatlerce düş kurarak yürüyüp, evin adresini unutan; başının dönmesini umursamadan pervane gibi dönen; el alemi önemsemeden yaşayan Gece...

Ve her gün şoförü sayesinde ulaşım sağladığı için hiçbir yeri bilmeyen; küfür ve saçma hareketlerde bulunan insanlardan nefret eden ve iş yerinin Soğuk Adamı olan; her gece kendi evinden oldukça uzak ve adaşı olan barda içki içerek geçmişi düşünen; küvette boğulmayı umursamadan uyuyakalan; her an göz önünde bulunduğu için el alem için yaşayan Umut...
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
Tamamı ile zıt karakterler olan Gece ile Umut'un nefesleri kesen Mizah ve Romantizm türündeki hikayesini okurken; bir an bile bitsin istemeyeceksiniz...
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
"Bu vasat yerde yaşamaya devam edersen, beni bir daha göremezsin."
"Cidden, beni bununla mı tehdit ediyorsun? 'Vasat' olarak nitelendirdiğin yer, benim 22 yılım. Ve seni görememekten inan korkmuyorum."
Son cümlemin ardından, nereye gittiğimi düşünmeden koştum. Sonumun ne olacağını düşünmeden koştum. Her şeyi unutmak istercesine koştum.
Fakat aklımda hala son cümlem yankılanıyordu, 'Seni görememekten korkmuyorum.' Cidden korkmuyor muydum? Bunu hangi kafayla söylemiştim? Bunların hiçbirini bilmiyordum ve sinirle, ağzımdan ne çıkacağını düşünmeden patavatsız bir şekilde konuştuğuma emindim...