Winters Crown

Het slagveld strekte zich mijlenver voor me uit. De vlakte was rood gekleurd,

mijn gevechtskleding en messen volledig onder het bloed van mezelf en anderen.

Bij iedere stap die ik zette schoot er een gierende pijn door mijn spieren en botten. Ik klemde mijn kaken op elkaar en strompelde vooruit. De snee die van mijn kaak tot mijn slaap liep brandde pijnlijk.

Ik waande mezelf een weg tussen de doden door op zoek naar overlevenden. Kilometer naar kilometer sjokte ik verder. Ik probeerde een beroep te doen op de magie waarop ik blindelings was gaan vertrouwen. Mijn magie. Maar wat ik voelde was leegte niet het ruisende gevoel van macht dat door mijn aderen vloeide.Het krachten afnemende gif, dat was wat ik en mijn legioen ingeademd hadden.

Wanneer ik de laatste restjes van mijn kracht had opgebruikt was ik me bewust geworden van een vage hoofdpijn die steeds erger werd en toen ik de kracht uit mijn lichaam weg voelde vloeien wist ik dat we het niet konden winnen. Mijn manschappen waren overdonderd ook hun magie nam af. Toen ik het bevel wou geven terug te trekken werden we aangevallen in de linker flank. De tijd leek te vertragen toen mijn manschappen werden afgeslacht, nog nooit in al die jaren hadden we zoveel verliezen moeten incasseren.

De rode vaandel met een gele zon erop van Zomer stond rechtovereind in de modder. Ze wisten dat ze deze slag gewonnen hadden. Met de laatste kracht die ik in me had gaf ik een trap tegen de houten standaard. Die brak onmiddellijk in tweeën, het gekraak van het brekende hout vormde een oorverdovend geluid over de doodse vlakten van Cill Dara.

Ik ademde de dikke naar ijzer en bloed ruikende lucht in. Verloren. We hadden verloren.

Welkom in de wereld van Emberlene Macros, 1e koningin van het Winterhof.

Alle rechten voorbehouden! Don't copy!
Updates onregelmatig update schema's worden weer opnieuw gemaakt💕
Don't hate just love!

Xx

Angel