SERSERİ

"Bırak peşimi artık! Senin oyuncağın değilim ben! Sevgine de sana da inanmıyorum!" Diyerek arkamı dönüp ilerlemeye başladım.

"Yanlış yapıyorsun Eftalya! Sen benim aşkımı göremeyecek kadar körsün! Gözlerini açsan bir kez evet desen bana ne olur sanki." Dedi sonlara doğru sesi kısılmıştı. Arkamı dönerek biraz yaklaştım.

"Yanlış falan yapmıyorum Altemur! Sen takıntılı manyağın tekisin anladın mı? Her şeyimi kıskanıyorsun! Bana yanlışlıkla dokunan birisi hastahanelik oluyor! Ruh hastası!" Dedim sesimi sonuna kadar kullanırken.

"Evet güzelim manyağım evet ruh hastasıyım ve sende kabul etsen de etmesen de bu ruh hastasına aitsin!" Diyerek kapıyı sert bir şekilde çarpıp sınıftan çıkarak.

Sıraya oturup gözlerimin dolmasını engelleyemedim. Bu çocuğun peşimi bırakmamasından,her şeyimi kıskanmasından yoruldum artık.