Η ζωή ήταν πάντα για μένα δύσκολη. Από κάθε οπτική γωνία. Από κάθε μοίρα της ψυχής μου, ίσως άμα κοιτούσες λίγο καλύτερα, πιο προσεκτικά , ίσως παρατηρούςες τι πηγαίνει λάθος με μένα. Ήταν όμως η μοίρα μου ετούτη; Ή απλά ένα λάθος των γονιών μου; Ή μήπως, καλύτερα, η ύπαρξη μου έφταιγε για αυτό το απόλυτο χάος; Ένα ξέρω. Πως μετά από όσα άκουσα, είδα, πόσο μάλλον πέρασα στη ζωή μου, χρειαζόμουν έναν σωτήρα. Κι εγώ είχα την τύχη να τον γνωρίσω. Να εξερευνήσω κάθε εκατοστό της ψυχής του, να τον αγγίξω, να σιγουρευτώ πως στα αληθινά υπάρχει ένα άτομο που να μη με απογοητεύσει, παρά μόνο να μου χαρίζει ευτυχία. Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Ένα ηλιόλουστο απόγευμα του Απρίλη...
All Rights Reserved