achter mijn tranen

Hallo iedereen, dit is mijn leven:

Ik ben twaalf jaar oud, mijn naam is Sophie, en eigenlijk, ben ik heel gelukkig alleen maar één ding... Wat niemand weet van mij is dat ik, in realiteit... Heel ongelukkig ben.

Ik wil gewoon wég hier! Ik wil er niet meer zijn!

Ik ben heel vaak verdrietig, ik huil minstens een paar keer per dag, en niemand die me begrijpt. Niémand weet het... Ik durf het gewoon tegen niemand te zeggen. En je denkt nu vast en zeker, waarom dat ik zo verdrietig ben, toch?

Ik ben heel negatief naar mezelf toe, alles wat ik doe vind ik maar stom. Ik sluit mezelf daarom af naar anderen toe.

Je moet je voor stellen dat je per dag minstens drie keer moet huilen, en dat je gewoon niks tof aan je zelf vindt!