Irak Aşk

Irak Aşk

  • WpView
    GELESEN 349
  • WpVote
    Stimmen 118
  • WpPart
    Teile 3
WpMetadataReadLaufend
WpMetadataNoticeZuletzt aktualisiert Di., Apr. 21, 2020
Uzun zamandır karaya çıkmamıştım, etrafta herzaman ki gibi derin bir sessizlik ve uzun bir aradan sonra ilk defa iliklerime kadar işleyen bir soğukluk vardı. Bedenim soğukluğa alışmaya çalışırken ruhum bir başka alemde dinlenmeye çekilmiş gibiydi. Socotra adası küçük, sıradışı ve bir çok saklı meyveleri bulunan bu adanin içinde olmak tüm varlıklara huzur ve sakinlik sağlamak icin birebirdi. Her zaman ki gibi yerimi almış, güneşin tenimi okşamasına izin vermistim. Gözlerimi hafif kapatarak, rahatlamaya ve ardından derin bir meditasyona girerek uykuya dalmaya çalışıyordum. Her ne kadar yaşadığım bölgemden uzak olsada bu adanin kokusu ve büyüleyici bir manzaraya sahip olması beni kendine çekmeyi her zaman başarıyordu. Burasi benim ruhumu ve bedenimi dinlendirmek icin keşfettiğim gizli bir sığınağımdı. Bu adaya en son bir kaç ay önce uğramıştım, değişen pek bir şey yoktu aslında, sadece olgunlaşmış bir kaç palmiye ağaçları ve toprağa ektiğim mor leylaklarım falzasıyla büyümüş, tüm bitkileri kıskandıracak bir güzelliğe sahip olmuşlardı. Gercekten inanilmazlardi. Hayatımın tamamını burada yalnız gecirmeyi ne kadar arzulasamda bunu yapamazdim, bu ada her ne kadar bana ait olsada, ben ona asla ait olamazdim, çünkü ben bir deniz kızı idim artık... Ben denize aitim...
Alle Rechte vorbehalten
#47
fred
WpChevronRight
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien