HAYAT BİTTİ

Farklı hayallere meskendi kader heybemiz.
Suretimizden süzülen hareler böldü katığımızı.
Oysa kavgamız münferitti.
Ve belki faili biz bile değildik.

Anamın sütü kadar helaldi düşlerim.
Ama babamın yüzü kadar uzak ve kolaydı.
Nedenini bilecek oranda eğitilmemiştim.
Aşiret okulunda.
Ve diplomamı alacak kadar geçmemiştim.
Hayat matematiğinde.

Hep sınıf atlamıştı toprak ahalim.
Ama dilleri bile yoktu.
Yazacakları mektuplar vardı nazlı yare
Ama kalemleri kırıktı.

Karlı baharlarda yaşanırdı aşklar
Ve hırsız sevmelere platonik diyordu.
Zamanın lugatları.
Saman kağıtlara yazılırdı pembe hayatlar.
Ve telafisi olmayan yalanlar atılırdı.
Nutuk niyetine.

Ölümüne sevmek her yiğidin harcı değildi.
Zamanın gemisinde.
Ve sevmeyi bilmek dinsizlikten sayılmaya başlandı.
Saman suratlı kimliksiz babayasamızda.

Geçmişi saymıyor artık zamane yurtsuz vatandaşlar.
Bildikleri tek yanlış artık doğru olmadıkları.
Ama kime ve neye karşı.
Neyse ki HAYAT BİTTİ...