KAHVERENGİ YALANLAR

Ben ondan nasıl ayrı kalacaktım?

Üstelik ne kadar süre olduğu bile belli değilken.

"Şş, niye doldurdun gözlerini bakayım?" diyene kadar ağlamaya başladığımın bile farkında değildim. Kendimi tutamıyordum, elimde değildi.
"Az önce ne konuştuk Derin?"

"Senden ayrılmak istemiyorum." dedim. Şimdi onu daha iyi anlıyordum. Her ne kadar gerekli olan bu olsa da zordu.

"Ayrılmayacağız." dedi kesin bir sesle. "Daha demin sen kendin demedin mi bunu? Seni asla bırakmayacağım, tamam mı?" Yüzümdeki bir elini aşağı indirdi ve sağ elimi sıkıca tuttu. "Ben hayatta olduğum sürece bu eli asla bırakmayacağım. Şu güzelim gözlerini izlemekten mahrum kalmayacağım. Şu nefesini hep yüzümde hissedeceğim, duyuyor musun beni?" Dudaklarını alnıma bastırdı, bense onu onaylıyordum. "Derin, senden asla vazgeçmeyeceğim."

İçimde tutmadım, tutamadım. "Seni seviyorum."

Gülümsedi. "Sana aşığım."