Wanted: Groom
- Reads 795
- Votes 11
- Parts 9
Mayaman na sana ako e.
Kung hindi ko lang sana kelangan pang maghanap ng GROOM..
At okay lang naman sana yon e. Magpapakasal lang pala e. Sus!
Kung sana lang may boyfriend ako. T___T
---
I'm back! Finally.
Pero bakit ba ingat na ingat sila pag nasa paligid ako? Tss.
Normal pa naman ako, well, the last time I checked. And...
the last time I checked, NAKA-MOVE ON NA KO!
At saka.. puppy love lang yon! Dala lang ng kabataan!
Pero bakit parang nagbago nanaman ang isip ko nung pumasok syang bigla sa library namin at nagdrama tungkol sa paghahanap nya ng groom?
Hmm.. A groom eh..
Hmmmm...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
We Got Married!
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?Complete
My Ex and I (completed)
He left me, but I trusted him. Sinabi nya kasi sa akin na babalik sya. They say puppy love lang ito at wala daw akong alam pagdating sa pag-ibig dahil bata pa ako noon. Sabi nila madami daw itong makikitang magandang babae sa US. All those words binalewala ko kasi i trust him. After 5 years I've missed him so much, kaya sinundan ko sya ' I wanted to surprise him. I want to tell him what I have discovered in my life habang wala sya ' inisip ko na, kung magkakasama ulit kami, we'd be happy. But I think hindi na kailangan ' I saw him happy. Not with me, but with somebody elseComplete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
unrequited love :C
halos 13 years ko na siyang mahal. Kung kailan naman nakpag desisyon na akong makalimutan siya..dun pa siya babalik sa buhay ko?? This story is already completed and had reached its end. Thank you for reading it. :) enjoy!Complete
Untold Story (COMPLETED)
*NOT FOR MINORS* 12 years mula nung huli kitang makita.. wala nman tayong pangako sa isa't isa, ni hindi ko rin nga alam kung mutual ba yun feelings ko noon sayo.. pero hindi ko magawang magmahal ng buo sa iba.. lagi kasi kitang naaalala.. gusto na talaga kitang kalimutan.. pero bakit bumalik kpa? ngayon magpapakita ka.. may girlfriend kana.. sakit eh.. tapos aayain mo pa akong kalabanin sya? hanep din ah.. * 2nd story ko po.. vote and comment :) *Complete
Too Late To Realize
[SOON TO EDIT] I never thought of falling in love again. Dahil sa nangyari sa dati kong relasyon ay umayaw na ako sa pag-ibig. Natatakot na ulit akong masaktan kaya naman pumunta ako sa malayong lugar katulad na lang ng nais ng mga magulang ko. Upang makalimot sa masamang nangyari sa akin. Ngunit hindi ko akalain na sa lugar ko na to pala mahahanap ang lalaking muling magpapatibok ng puso ko kahit na maikling panahon palang kaming magkakilala. Pero huli na ang lahat para ma-realize ko na, minamahal ko na siya. ================================ Please feel free to correct me if you found something wrong in my story. Grammar etc. Enjoy reading!Complete![Kung Ako Ba Siya [Kathniel]](https://img.wattpad.com/cover/2128502-256-k38593.jpg)
Kung Ako Ba Siya [Kathniel]
sana malaman mo! TORPE KO KASI EH!! tas ngayung wala ka na malalaman kong mahal mo ren pala ako!! pero may boyfriend ka eh!! tatanungin sana kita KUNG AKO BA SIYA?? mamahalin mo ? :((Complete
My Crush slash Best Enemy
Nasubukan mo na bang ma-inlove..? Teka, rephrase, rephrase. Para mas madali, Na-inlove ka na ba..? Nakaramdam ka na ba nung excitement at tuwa na gustong-gusto mo siya laging makita at makasama? Yung gusto mo, nasa perimeter ka lang ng mata niya? Yung gusto mo, lagi ka niyang napapansin? Yung kulang na lang bulgaran mong sabihin sa kanya kung anong ginagawa mo at gagawin, lahat ng gusto mong gawin at kung nasan ka? Yung heartbeat mo pa, hindi normal kasi ang bilis-bilis tumibok na kulang na lang tanggalin mo na sa loob ng dibdib mo dahil sa gulo nito? Tapos gusto mo, lagi kang updated sa kanya. Alam mo dapat lahat ng bagay tungkol sa kanya. At gusto mo ikaw ang pinaka-unang makaalam. Iyon ay ilan lamang sa mga pwedeng maranasan ng isang normal na tao. Oo, normal as it was stated, kasi normal lang ang ma-inlove. So, naranasan mo na rin, right? Pero kapag na-inlove ka ba sa taong ilang beses ka ng pinaiyak, pinaluha, at pinaglaruan, normal pa rin ba yun? Masasabi mo bang baliw ako, tanga, bobo kung dun pa ako na-inlove sa taong hindi naman ako binibigyan ng attention? I mean, it seems like a one-sided love kasi ako lang ang nagmamahal sa kanya. Masisisi mo ba ang isang taong patuloy pa ring nagdadasal, nangangarap ng gising, at umaasang balang araw mamahalin din siya, katulad ko? Masisisi mo ba ako kung may nakikinita akong kakaiba, yun bang parang may gusto sin siya sa akin based on my instincts? Bakit kasi, kahit ilang beses na niya akong pinapaiyak at sinasaktan, ganun pa rin? Ganun pa rin ang feeling ko, walang pinagbago. Minsan, nag-promise ako, 'this will be my one last cry'. Pero bakit sa mga sumunod na araw, nandun pa rin yung pagmamahal ko sa kanya? Ang hirap 'no? May happy ending kaya ako? Hanggang kelan ako dapat umasa at mag-hintay. Pero ang tanong, dapat pa ba akong umasa at mag-antay kung hindi naman siya nagpapaasa at nagpapa-antay? © All Rights ReservedComplete
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?
More detailsContent Guidelines