Ruh Öküzüm

Sanki hayattan bir darbe daha aldım isteyerek söylememiştim o lanet kelimeyi, ama bu bir mazeret değildi dimi.
Bana üzgün,kızgın aynı zamanda tiksinir gibi bakan gözleri görmemek için kafamı eğdim ilk defa o gözlerindeki duyguları görmemek için perdelerini indirsin, duvarlarını örsün istedim.
Etrafta huzursuz edici bir sessizlik olunca Bu düşünceleri kafamın bir kenarına koyup başımı kaldırdım ona baktığımda gidiyordu o aşık olduğum gözleri ,dokunduğunda yumuşaklığıyla gülümseten saçı ve unutulmayan kokusunu kaybetme korkusu içimi kaplarken koşmaya başladım ama ona attığım her adımda o dahada hızlanıyordu, yetişemiyordum.
Artık nefesim kesilmişti bir adım atamaz hale gelmiştim, dizlerimin üstüne çöktüm ve belki bakar diye bağırdım ama sesim çıkmıyordu.En sonunda gözlerimi bir daha açamama dileğiyle sıkıca yumdum,ve son bir kere "gitme ,seni kaybedemem"dedim...

Korkuyla gözlerimi açtığımda o muazzam koku burnuma dolmuştu, işte huzur buydu sıkıca sarıldım, o da güven veren sesiyle "korkma güzelim, ben yanındayım"