KÜL(silindi)
- Reads 317,486
- Mga Boto 164
- Mga Parte 1
#87
töre
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
▪︎YALI▪︎
AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
💫💙 Mesela bir iki dakika sonra ne olacağını bilmeyiz, çünkü biz tövbe hâşâ yaradan değiliz değil mi? Ben Miya, Geçmişim de yaşadığım tüm acıların dermanını 17 yıl sonra, Gerçek ailemi bulduğumda öğrenmemle hayatım bir gün de tamamen değişti. O gün,hastanenin acil çıkış bölümünde ettiğim yemin, hayatımı değiştirecek miydi? Yoksa önceki hayatım gibi mahvoluşumu izleyecek miydim? Bunu hep beraber görelim mi? Hikayeme tıkla o zaman tatlım! Tiktok hesabımdan bilgiler alabilmek için, @okumaya.geldikaq12 hesabını takip edebilirsiniz❤️ İyi okumalar dilerim🌷
ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
Arkadaşıma ulaşamayınca abisine yazdım,en fazla ne olabilir ki? Abimin arkadaşı temalı bir texting kurgusudur.
Vatan Uğruna
Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudurKumpleto
Sessiz Yemin
Okumak için dedesini karşısına alan Rojdan, dört yıl sonra Mardin'e döndüğünde dengeler değişir; kendini bir anda kuzenin kaçırdığı kızın abisiyle berdel yoluyla anlaşmalı evlilik yaparken bulur. -ˋˏ ༻❁༺ ˎˊ- Yetişkin içerik mevcuttur. Kitap bittiğinde düzenlenecektir, yazarın ilk kitabı olduğu için yazım hatalarından ötürü düzenleyecektir.
Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.
Mga Alituntunin ng Nilalaman