Vuslat

Yarım kaldı hikayemiz. Battı kağıttan gemilerin senin denizinde, solmuştu hayallerim hayatında. Artık gökyüzü mavi değil ben bakınca. Artık geç geliyor ilkbahar. Sonra diyorum ki gelme sen artık, ben ölmüşken umutlarım yokken...

Karanlık karanlıkta son bulmazmış anne, sen benim karanlığımdaki yıldızdın, aydın. Hani yıldızsız gece olmaz ya Güneş'im de yok. Beni bıraktığın karanlıktayım anne, gelme artık, ben karanlığa sen yokken de alıştım...