Muhafazakar

Onun küçücük yüreği sırlarla dolu kocaman bir okyanustu. Sonunda boğulacak dahi olsam çoktan gözü kapalı kulaç atmaya başlamıştım.

Dünya insanoğlunun imtihan edilmek üzere gönderildiği, oyundan ibaret olan ve geçici heveslerin bulunduğu bir mekandı. Ahiret ise bu imtihanın sonunda cennet veya cehennemle sonuçlanacak ölümsüz bir hayatın ebedi bir yurduydu.

Ama O, arafta kalanların fragmanı gibiydi. Bir eli cennetin diğeri eli ise cehennemin kapısını tutuyordu. Sevapta da sınırı yoktu günahta da. Gözlerine bakıldığında şeytanın insanoğluna duyduğu nefret misali gibi hissetsem bile, kalbine ulaşıldığında Allah aşkıyla yanıp tutuştuğunu görebiliyordum. Sanki hayatta kalmak için kötü olmaya mahkumdu... Bu yüzden de iyiliği derince kazdığı bir mezara gömmüş, üzerine de günahkarlık dolu tohumları küreklerle atmıştı.

Artık yaşamak zorunda kaldığı hayatı benim için hiçe sayarak tırnaklarıyla kazıp çıkarıyordu iyiliği gömdüğü mezardan. Yerine işlemek zorunda kaldığı günahlarını koyuyor, üzerine attığı her toprakta tövbe ediyordu.

Küçüktüm ondan.
Hayatın bana yaşatmak istediği kötülüklerin önüne geçip siper ediyordu kendini her defasında.
Bana duyduğu derin hislerinden korkuyordum.
Bu fani dünyada herkesin bir zaafı vardı, bende onun zaafı olmuştum.

Ama şimdi gelip sorsalar bana "Dünyanın gelmiş geçmiş en iyi buluşu nedir?" diye.
Benim onu bulmamdı derim.
Çünkü O, Yaradanın kuluna vereceği en özel ödül...

Bu, güneşin dünyaya küsmüş karanlığında kalan iki insanın, birbirlerine sımsıkı tutunarak İslamiyetin de ışıklarıyla aydınlanmalarının hikayesidir...
Anlatılan olaylar, kişiler, kurumlar, isimler tamamen gerçek ürünü olup; Hayalle hiçbir ilgisi bulunmamaktadır !

* Her hakkı tarafımca saklıdır. *