İZ

"Vücuduna neden bu kadar siyah iz bıraktın?"

Durgun ve yorulmuş bedenini bana çevirip gözlerime baktı. Fark ediyordum. Bedeni ne kadar gizlemeye çalışsa da gözleri derin bir kuyuya sıkışmış çocuk gibi kurtarılmayı bekliyordu.

Önce elimde ki sigarama baktım.Sonra gözlerine. Hala gözleri gözlerimdeydi ve vereceğim cevabı bekliyordu. Düşündüm.
Dudaklarım aralandı.

"Siyah olan ruhumda beyaz olan tek yer vücudumdu. Bedenim bana saf ve temiz, geçmişi acısız bir kızı andırıyordu. Eksiktim."

Verdiğim cevabın üstüne elindeki sigarasını içine çekti ve duman yavaşça süzüldü ağzından."

"Acılar senin saflığını alamadıklarını görseler tekrar acıtmak isterler miydi?"

Sonra ay en tepeye çıktı. Yıldızlar göz kırptı. Deniz ağladı. Ve bir çığlık daha bastırıldı. Gökyüzü de bıraktı kendini geceye. Ama gece kendini ne kadar bırakırsa bıraksın Güneş onu her zaman beklerdi aydınlıkta...