Only Angel

Only Angel

yofidyr5858r58e5ei

Reads 770
Votes 105
Parts 8

Ongoing

Last published Fri, May 11, 2018

angel angels cas castiel dean

Τα μαύρα παπούτσια του Καστιελ αντηχούσαν στο κρύο πλακάκι του νοσοκομείου. Ανοίγοντας ελαφρώς την πόρτα μπαίνει μέσα. Αν η καρδιά του μπορούσε να βγάλει εναν ήχο εκείνη την στιγμή θα ήταν αυτός του σπάσιμο ενός γυαλιού. Ή ίσως αυτός όταν σκίζεις ένα χαρτί. Απότομο, δυνατό, αποκρουστικό. Τα χεριά του λούστηκαν με κρύο ίδρωτα και τα γόνατα του έτρεμαν. Ράγισε καθώς την έβλεπε τυλιγμένη με μηχανήματα , καλώδια που μόνο αυτά την κρατάνε ζωντανή. Και αυτός να κάθεται και να κοιτάει σαν μαλακας. Να μην μπορεί να κάνει τίποτα. Και όταν τον ρωτήσουν άμα ένιωθε κάτι για εκείνη. Να απαντήσει όχι. Να απαντήσει όχι και να θυμηθεί την δυσφορία που ένιωθε στο στήθος του όταν ανάπνεε μακριά της. Τον λαιμό του να ζεσταίνεται όταν έμπαινε στο δωμάτιο. Και τον κόμπο στο στομάχι του όταν περνούσε από διπλά του. Όποτε όχι. Γιατί πολύ άπλα ένιωθε τα πάντα για εκείνη. XX THERE IS NO DESTIEL ( AS A SHIP, BECAUSE I WILL SPREAD DESTIEL BROMANCE EVERYWHERE ) IN THIS FANFICTION XX

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

Content Guidelines