All for love

Θα βρισκόμουν διπλα του εως και το τελευταίο λεπτό της ζωης μου. Έπρεπε να ήμουν κοντά του.

Τον είδα να βγαίνει απο το σπίτι και να στρίβει στο στενό παρα δίπλα. Πήρα τα κλειδιά στα χέρια και κατέβηκα οσο πιο γρήγορα μπορούσα τα σκαλιά.

Πέρασα τον δρομο απέναντι και χώθηκα αμέσως εκεί που βρισκόταν.

-Τι θέλεις; ρώτησε με την βαριά φωνή του να αντηχεί στο άδειο δρομάκι.
-Να μιλήσουμε ψέλλισα και τοποθέτησα την παλάμη μου στον κρύο τοίχο.

Γύρισε στο μέρος μου πετώντας κάτω το τσιγάρο, και άφησε ενα γελακι καθώς με προσπέρασε.

-Για μια τελευταία φορά φώναξα και τα γόνατα μου άγγιξαν το βρώμικο έδαφος.

Τα γαλάζια μάτια του αστραφταν σαν διαμάντια στο σκοτάδι μα σαν κοφτερή λεπίδα διαπερασαν το σωμα μου.
-Εμελια δεν έχει νόημα απάντησε με ήρεμη φωνή και επέλεξε για ακόμα μια φορά την φυγή.

Ενιωθα τον κόσμο γυρω μου να γυρίζει. Σωριάστηκα με εναν γδούπο στο έδαφος παραδομένη στα χέρια του Θανάτου. Άκουσα τα βήματα του να ηχούν δυνατά και τα ζεστά του χέρια τύλιξαν το πρόσωπο μου.

-Εμελια σηκω. Σε παρακαλώ μίλησε μου. ΕΜΕΛΙΑ ήταν τα τελευταία λόγια που άκουσα πριν το σκοτάδι με παρασύρει