Mijn verborgen kant

Het is twaalf uur 's nachts. De volle maan schijnt in mijn kraal vormige ogen. In het heldere water voor mij, zie ik de weerspiegeling van mijn kop. Mijn spierwitte vacht glanst in het maanlicht. Achter me hoor ik het gestamp van iets dat waarschijnlijk een zwijn is. Behendig draai ik me om en pak het zwijn beet met mijn vlijmscherpe klauwen. Ik ruk een klein stukje vlees van het zwijn af, en proef het. Onmiddellijk spuug ik het uit mijn bek. Vergiftigd. ~
Copyright © 2014, All rights reserved