Konstantiniye

Nisan. Tüm hayatını bırakıp hiç bilmediği fakat 'evi' diye adlandırılan bir ülkeye geri dönüyor. Hiç olmadığınız bir yere geri dönmek kavramı bile ona saçma geliyor. Hayatı bir şaka olarak görüyor. Aşka inanmıyor. İnsanları duygusuz olarak değerlendiriyor ve onun gibi biri daha var Calvin. Tek dostu. Tek sevdiği. Onu orada bırakıp Konstantiniye'ye gidiyor. Peki orada onun gerçekleri hala gerçek olarak kalacak mı? Yoksa erkekler ve ilişkiler hakkındaki tüm fikirleri değişecek mi? Yeni biri gelince ona şaka gözüyle bakmayınca onun duyguları değişecek mi? Nerede şaka bitiyor nerede hayat başlıyor?