So Far Away

Koreye varmış olmama rağmen yinede uzak kalmış hayallerim, yaşamaya çalışırken ezilip zarar görmüş rüyalarım kavanozundan taşmış dileklerim, sönmüş yıldızlarım... Kendimi gerçekliğin içinde bulmuşken sonunda pes etmeyipte yinede istediğine ulaşamamış konumunda hissediyordum kendimi yaşama bir türlü adapte olmuşken,
Ufak bir köz sönmeye yüz tutmuş bir hayali yakabilir miydi?
Hayatın beni sağ sola vururken Bangtan Boys'a atacağı kimin aklına gelir...

Uzun süren bir kavuşma, karanlıktan yeniden yükselen tozlanmış bir dilek...

Onu elimde tutmaya devam edebilecek miyim? Göreceğiz...

Tüm Hakları avucumdaki dilekte saklıdır.
Hayalleri olanların onları elinde tutabilmeleri dileğiyle...