Siyah'ın Masumiyeti

Siyah gözler gözlerimle buluştu,o karanlikta kayboldum öyle yoğun bakıyordu ki karşısında bir an eriyecegim sandım.ben ona bagliydim ne isterse,ne emrederse şuan bile yapacak durumdayım.dudakları yavaş ve tehdidar bir şekilde kıvrıldı.
"Artık sen diye bir şey yok güzelim ben olduğum sürece, ben istediğim zaman sen varsın ne istersem yapacaksın sen bana muhtacsin bana mecbursun"
O an kalbim birkaç saniyeliğine durdu.
"Asla böyle bir şey olmayacak sen beni mahfettin,ama ben sana bağlı olmayacağım sakın beni alt edeceğini düşünme"
Benim sözlerimin ardından dudağı daha da kıvrıldı.
"Düşünmüyorum zaten çünkü dediklerim olacak,ister zorla ister seve seve"
Artık kaçacak yerim yoktu hayat böyle acımasız olmak zorundamiydi.
Bir insan bu kadar karanlık olup masum gözükebilir miydi? Bunu düşünmek bir delilikti ondan korkarken hâlâ onun masumiyetine inaniyordum...