"A Strange Beginning''

"A Strange Beginning''

  • WpView
    Reads 116
  • WpVote
    Votes 17
  • WpPart
    Parts 16
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Apr 10, 2018
Τα φώτα έκλεισαν απότομα και μαύρο σκοτάδι απλώθηκε παντού. Ο δυνατός ήχος όλων των πορτών που κλείνουν ήχησε ξαφνικά.* Τώρα πια δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής. Είμαστε χαμένοι.* Τ. Αργήσαμε. Ε. Τι εννοείς? Δεν καταλαβαίνω. Τ. Θα σε πάρουν μακριά μου και εμένα θα με σκοτώσουν! Ε. Γιατί να σε σκοτώσουν? Τ. Γιατί... πφφ..δεν μπορώ να στο πω τώρα. Βρες μια κρυψώνα και κρύψου. Ε. Εσύ? Τ. Κάτι θα βρω εγώ. Κρύψου εσύ γρήγορα! {...} Ενώ ήμουν βυθισμένη σε έναν βαθύ ύπνο ένας δυνατός ήχος με ξύπνησε. Σηκώθηκα και ο ήχος σταμάτησε. Ξανάρχισε και αυτή τη φορά προσπάθησα να καταλάβω από που ερχόταν. Ήταν από το μπαλκόνι. Είχαμε αφήσει την μπαλκονόπορτα ανοιχτή. Πήγα και την έκλεισα. Μετά πήγα να ξανά ξαπλώσω στο κρεβάτι αλλά ένιωσα κάποιον πίσω μου. Γύρισα απότομα μα δεν ήταν κάνεις. Άκουγα βήματα, πολλά βήματα να έρχονται προς τα μένα. Κοίταγα μία το πάτωμα και μία γύρω μου για να δω αν υπάρχει κανείς. Αλλά μάταια. Δεν έβλεπα κανέναν. Αισθανόμουν πως τα πόδια μου είχαν κοπεί... Ποιος ήταν; Περίληψη του βιβλίου στο πρώτο κεφάλαιο. Ελπίζω να σας αρέσει...η ιστορία είναι ολοκληρωμένη.
All Rights Reserved
#141
teenfiction
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Mind Games 2 :Her Turn
  • ×Ο Αναρχικος×
  • Protector 2: The Princess
  • My Mafia Leader 🔗🖤
  • Ο Μπάτσος και η πρασινοματα
  • Mind Games 3 : Lies
  • Dark Secrets: The Game Of Blood
  • The Mission
  • Too Busy For You👑
  • Φύλακας Άγγελος

Ήταν τόσο δύσκολο να το δεχτώ. Τόσο γαμημένα δύσκολο να πιστέψω πως πιάστηκα κορόιδο. Τόσο δύσκολο να τους αφήσω να εισβάλουν στη ζωή μου ξανά...Και φυσικά ακόμα πιο δύσκολο να αφήσω εκείνον να προχωρήσει. Με έσωσαν...Η μήπως με μεταμόρφωσαν στο απόλυτο σκοτος; "Καταλινα είσαι έτοιμη;" ρωτάει ο Κάσιεν και γυρίζοντας τον βλέπω να μου χαμογελάει. Φοράει ένα μαύρο κοστούμι, έχει τα μαλλιά τραβηγμένα προς τα πίσω και στο χέρι...Στο χέρι έχει την αγαπημένη μου λεπίδα... "Πάντα ειμαι ετοιμη" λεω και πιανοντας αυτο το τόσο καθάριο μέταλλο , αυτή την αγνότητα του ατσαλιού, το βάζω στην εσωτερική θήκη του κατακοκκινου φορεματος μου... Ήρθε η ώρα να του δώσω το γαμήλιο δώρο μου... Don't copy ©2018/19 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

More details
WpActionLinkContent Guidelines