Wishing Heart

I was in grade ten when my mother decided to transfer me in our hometown's school. Ayaw ko man ay wala akong nagawa kundi sundin ang kagustuhan ng aking ina.

At katulad ng ibang probinsya, walang signal doon na ayaw na ayaw ko! Hello? We are already in the 21st century, where everything are already upgraded. Di naman sa hindi ako mabubuhay if walang signal pero what the eff? What do you expect me to do there aside from helping my grandparents and study? It's gonna be boring kung walang internet! Kaya,no way!

Pero lahat ng paniniwala na yun naglaho nalang bigla. Nagising nalang ako isang umaga na iba na ang paniniwala ko...Na okay lang kung walang signal, okay lang kung lahat ng natatanaw ko ay puro nagbeberdihang mga bundok at puno. Na okay lang kahit nasa pinakasulok pa ko ng mundo. At dahil iyon sa lalaking walang ibang ginawa kundi inisin at pansinin ang pagiging maarte ko! Lahat nalang na nakikita niyang kamalian ko ay ginagawang big deal. Dati naman wala akong paki kung ano ang tingin ng mga tao sakin pero pagdating sa kanya, gusto kong baguhin ang sarili ko.

Pero ganun nga talaga, may mga bagay na gustuhin mo man, kung di pwede..di talaga pwede. Lalo na kung ang kalaban mo ay ang panahon at oras.