Without him || h.s.

Dziś tak jak tam­te­go dnia wyszła w środ­ku ule­wy na spa­cer. Bez pa­rasol­ki. Mi­jała szyb­kim kro­kiem od­ważnych przechod­niów, którym nie straszna była deszczo­wa po­goda. Miała je­den cel. I tyl­ko jed­na myśl krążyła jej po głowie. Być tam.
Te­raz. W tym mo­men­cie. Jeszcze raz spoj­rzeć na to miej­sce, na ten park, na tą ławkę przy której się poz­na­li.
Jeszcze raz przy­pom­nieć so­bie naj­piękniej­sze chwi­le w jej życiu. Jeszcze raz za­rejes­tro­wać każdy szczegół. Jeszcze raz... os­tatni raz. Za­nim odej­dzie. Za­nim rzu­ci wszys­tko, by być z nim. Gdziekol­wiek on jest.