Permíteme sanarte

Permíteme sanarte

  • WpView
    LẦN ĐỌC 585
  • WpVote
    Lượt bình chọn 21
  • WpPart
    Chương 10
WpMetadataReadTrưởng thànhĐang sáng tác
WpMetadataNoticeĐăng tải lần cuối Thứ 7, thg 6 24, 2023
-Háblame de ella- Dijo Abril intentando penetrar en el dolor que él trataba constantemente de ocultar. -Era demasiado perfecta para ser verdad- Le respondió, mientras tenia la mirada fija en el lago tratando de bloquear las lagrimas que amenazaban con salir y romper la calma que tanto le costaba alcanzar. -Déjame adivinar. Su cabello se ondeaba al ritmo de las olas turbias del mar, su sonrisa alineada como las filas que se hacen para ingresar a un bar y ni mencionar su nivel intelectual, que la hacia ver robótica ante otras almas que ordinariamente son analógicas- Bromeo Abril, pero al terminar de describir a la misma, se dio cuenta de los celos incontrolables que sentía. -¿Siempre eres así de patética?- Preguntó Adán, pero no queria oír una respuesta, se dio la vuelta y sin importarle nada, la dejo sola.
Bảo Lưu Mọi Quyền
Tham gia cộng đồng sáng tác truyện quy mô nhấtNhận đề xuất truyện được cá nhân hóa, lưu các tác phẩm yêu thích vào thư viện, đồng thời bình luận và bình chọn để phát triển cộng đồng của bạn.
Illustration

Bạn cũng có thể thích

  • ¡Olvidame, idiota! - ¿SNSRTE2? #Wattys2015
  • Aprendiendo que las heridas nos hacen quienes somos
  • 𝙇𝙖 𝙉𝙤𝙫𝙞𝙖 𝘿𝙚 𝙎𝙝𝙖𝙙𝙤𝙬 𝙏𝙝𝙚 𝙃𝙚𝙙𝙜𝙚𝙝𝙤𝙜
  • Un lugar al que volver
  • El Amor de la Bestia | SHADONIC
  • La Belleza No Lo Es Todo
  • "Solo Intento Protegerte De Mi"
  • Las Cicatrices de Abril
  • En su sombra, pero no soy el || Shadonic
  • Mí chico

Danatella pensaba que había olvidado a su amor platónico. ¡Sí, claro! Ella a querido ser una nueva persona, ya no grita y no dice groserías. Tiene un novio guapo que parece un gallo al andar, es demasiado elegante y algo educado. No es romántico, pero si tierno. Dana lo quiere y piensa que mucho, pero Lucas regresará a su vida dispuesto a todo para alejarla de aquél "gallito" como lo llama él. Danatella no ésta dispuesta que Lucas regrese a su vida para ponerla patas arriba. - ¿Me extrañaste? - susurro Lucas con sus labios a milímetros de los de ella. - No. Tú solo fuiste un amor tonto y nunca debí confiar en ti. Me abandonaste y no te perdone por eso, ahora soy feliz - murmuro Dana taladrandolo con la mirada. Él sonrió marcando así sus oyuelos de manera encantadora. - Yo sin embargo no he podido olvidarte - dijo rozando con sus dedos la mejilla sonrosada por la irá de la pelinegra. - Pues, ¡Olvidame, idiota! Entonces la beso. ¿¡Por fin llegó su suerte?!

Thêm Chi Tiết
WpActionLinkNội dung hướng dẫn