I miss you

I miss you

  • WpView
    Reads 2,008
  • WpVote
    Votes 132
  • WpPart
    Parts 32
WpMetadataReadMatureComplete Sun, Nov 11, 2018
WpInfo
Fanfic
BTS
Kilka lat temu miałem przyjaciela, był dla mnie kimś więcej niż przyjacielem. Właśnie dlatego nasze drogi musiały się rozejść. Wtedy, kiedy powiedziałem, że znaczy dla mnie więcej niż wszyscy mogliby się spodziewać. Znaczył dla mnie więcej niż nadzieja na wyzdrowienia dla chorego na raka. Więcej niż bycie tolerowanym przez ludzi dla osoby prześladowanej. Był moim wszystkim, ale ja tylko jego przyjacielem. Nikim więcej. Wystraszył się mnie, dlatego uciekł. Rozumiem uciec przed kimś takim jak ja do innego miasta, ale żeby od razu wyjechać na koniec świata?! Tęsknie. Pomimo upływu lat. Strasznie często płaczę, to jedyne co mi po nim zostało... ~YoonMin~ ~JiKook~ Uwagi: Boyxboy, samo okaleczanie, samobójstwo, zaburzenia psychiczne. Czytasz na własną odpowiedzialność
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Jesteś dla mnie zagadką/Jikook
  • I Love My Brother/ Kookmin
  • (y)our history | jjk&pjm
  • Valentine's Day || Jikook
  • I'm not sure ~jikook ~kookmin
  • This silence is mine
  • Póki śmierć nas nie rozłączy // ~+18
  • Zanim odejdę
  • My Little Man /Jikook✔️
  • Florist's Innocence JIKOOK/KOOKMIN

„-Jest dobrze, ale nie hyung nie zjem- westchnąłem- nie mam siły na jedzenie. Nie chce niczego. Czemu to nie może być takie łatwe. Dlaczego on nie może odczuwać tego co ja i być ze mną?- spojrzałem w jego oczy i od razu zobaczyłem bezradność- no właśnie. -Nie wiem co mam ci odpowiedzieć mały- zaczął głaskać moją głowę w naprawę uspokajający sposób- ale to nie znaczy, że masz przestać jeść. Wyglądasz jak anorektyk przesadzasz Jiminnie- nie odrywał ode mnie wzroku -Proste pytanie jesz czy nie?- wskazał na jedzenie. Delikatnie pokręciłem głową przez co chłopak bez słów wstał i wyszedł z mojego pokoju. Od razu poczułem napływające łzy które już po chwili kapały na poduszkę. Jestem taki słaby. „

More details
WpActionLinkContent Guidelines