
Kendi karanlığımda üzerime siyah bir örtü örttüm. Tüm herkesten saklanabileyim diye. Ayağa kalktım ve köşeme gittim. Ellerim çıplak duvarlarda gezinirken fotoğraflarımın olduğu bölümde durdu. Uzun süre izledim. Dizlerimde uyuttuğum kişiyi. Hâlâ, düşünüyorum. Seni* "Sen hayal olamayacak kadar gerçeksin." Sana dokunabiliyorum, hayal dünyamda sana bir çok kez dokunabiliyorum. Dizlerimde uyutabiliyorum. Hatta, hatta gözlerinin içinde kaybolabiliyorum ben. Sen, sen hayal olamayacak kadar gerçeksin. Dudaklarım bir fotoğraf karesine karşı gülümsedi. Yanımdan beyaz bir varlık geçti.. Fatma SANCAR Kibritim*Todos los derechos reservados