Arınma
- LECTURAS 1,054
- Votos 118
- Partes 1
Concluida sáb, ene 2, 2021
Gelecek...
Binaların bulutlara aşık attığı,
İnsanların iyice duyarsızlaştığı,
Dünya'nın güzel olma sevdasına kapılmış boş ruhlarla,
Kör zihinlerle kaplandığı bir...
Gelecek.
Kirli hava ciğerleri pusla kaplıyorken bu distopyanın kurtarıcısı klonlar mı olacaktı?
Veyahut...
Suikastçıları?
***
Tek bölümlük kısa hikayedir.*
14.03.2018*
Todos los derechos reservados
#865
gelecek
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
KROM VE KEMİK
"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?Concluida
YAPAY KALP +21
RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak. Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı. Onu koruması için. Onu kaybetmemesi için. Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı. Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri. Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi. Kızın evden çıkmasına gerek yoktu. Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu. Çünkü dış dünya riskliydi. Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi. RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu. Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu. Ama bir yapay zekâ "korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse onu durduracak olan kimdi? Ve asıl soru şuydu: Aşk öğrenilebilir miydi, yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?
Yansın zaten yanıyor
Gözlerimi açtığımda doğru düzgün hareket edemiyordum ellerimi kaldırdım lan! bir saniye ellerim niye bu kadar küçük? (Reenkarnasyon hikayesidir!)
Vortaris
Vortaris adında bir gezegen vardı. Bir insan kızı ve bir erkek Xolarian. Bu uzaylı, galaksisinden ışık yılları uzakta kaybolmuş Katy'nin yolunu aydınlatan en parlak yıldız haline gelmişti.
On Üçüncü Pay
Efsaneler vardır, halk arasında her zaman efsaneler dönüyordur. Fakat bir evrende bu efsaneler gerçekten mevcuttur. En çok korkulan efsaneyse 12 Lanet Efsanediydi. Efsaneye göre bir Tanrıça 12 çocukla güçlerini paylaştırır. Fakat birbirinden farklı bu 12 çocukla düzen bozulur. Asırlar sonraysa reenkarne olan bir kadın gözlerini bu evrende açar ve evrenin düzeni bir kez daha değişir.
KIYAMET TOHUMLARI
Karanlığın gölgesinde yetişen bir örgüt: Deniz Fenerleri. Onlar ışık değil, kıyametin habercisiydi. Aypare, kaybolan abisini kurtarmak için ateşin tam ortasına adım attı. Ancak karşısına çıkan biri, görevinin ötesinde bir sınavdı. Balamir Kaleli... Örgütün en güvenilir adamı. Aypare içinse düşmanıyla kalbi arasında sıkışan bir kader. İhanetle örülü duvarlar arasında, aşk filizlendi. Bir taraf görevini, diğeri kalbini feda etmek zorunda kaldı. Ve kıyametin kıyısında, asıl savaş ruhlarda başladı. © Tüm Hakları Saklıdır. Hikayede geçen kişi ve kurumlar hayal ürünüdür. Gerçeklikle bir bağlantısı bulunmamaktadır. |04.12.2022|
Juliet Çiçeği
Ben Şeker Balaban ne adım ne de soyadımla uyumlu biriyim. İnsanların nefret ettiği, arkasından konuştuğu, bazen haklı olsalarda genellikle ön yargılı düşüncelere sahip olduğu o kişiyim. İnsanlar beni sevmezdi, tıpkı benim onları sevmediğim gibi. Benim sevmememin bir nedeni varken onların ise eleştirecekleri birine ihtiyaçları vardı. Dilimin zehirli olduğunu söyleyenler bir zamanlar o zehri bana katanlardı. ... 'Eğer rüzgara yenilirsem, fırtınada yok olurum.'
MIHRA
Duyguların ölçüldüğü, düşüncenin suç sayıldığı bir ülkede devlet herkesi izlerken, birileri görmeyi seçti. Gözetim Adası Hapishanesi'nde bir kadın sistemin içinde yükseldi. Bir adam sistemin alt katlarında bekledi. Baykuşlar bağırmaz. Ama her şeyi görür. MIHRA, sessiz bir direnişin, ölçülemeyen bir zekânın ve kırılmayan bir iradenin hikâyesi. "Biz bağırmayız. Biz görürüz."
Asena deniz (gerçek ailem)
25 yaşında olan genç kadın geleceğine mi bakmalı yoksa geçmişine mi sıkışıp kalmalı... peki bu genç kızın yaşadıkları bir yalan çıkarsa veya Küçük bir çocuk iken ailesinden kopartıldıysa...l bir taraftan evlat acısı yaşayan anne, baba Bir taraftan kardeş acısı yaşayan abiler... daha ikizini tanımayan çocuk... daha ablasını tanımayan ve onu hep merak eden küçük kardeş...
🇹🇷 IGNIS ET NOX (TÜRKÇE)
"Piyano tuşlarından yükselen o son melodi, yerini barut kokusuna ve et yiyen yaratıkların hırıltısına bıraktığında hayatım sonsuza dek değişti. Ben Esmaria; bir piyano virtüözüydüm(!), şimdi ise babam Alaric'in en kusursuz deneyi... Raccoon City'nin cehenneminde bir çaylak polisle yollarım kesiştiğinde, hayatta kalmanın sadece ateş etmek olmadığını anladım. Ancak üç yıl sonra, o fırtınalı sahilde anladım ki; kaçtığım şey sadece geçmişim değil, damarlarımda taşıdığım o karanlık mirastı." *Hayran Kurgudur.
"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?
Más detallesPautas de Contenido