Mi oscuridad y yo

Mi oscuridad y yo

  • WpView
    OKUNANLAR 4
  • WpVote
    Oylar 1
  • WpPart
    Bölümler 1
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Pzt, Mar 19, 2018
WpInfo
Kurgu
Gizem
Después de un profundo silencio intentó abrir sus ojos ,le costo un poco ; pudo distinguir algunas formas a su alrededor , parecía q no ubiera ni Luna ni luz en ese lugar y con dificultad se podían distinguir un columpio desgastado y olvidado q estaba en frente ,al lado de este habia otro culumpio pero tenía una cadena reventada y parecía q hace mucho tiempo nadie los había utilizado . se tomó su tiempo para levantarse y distinguir realmente lo q había a su alrededor ,todo tenía un tono uscuro y profundo ,el suelo era café intenso y el cielo se tornaba azul oscuro ,a su alrededor no había nada visible fuera se esos dos columpios ,se notaba la falta de vida en ese lugar hace mucho tiempo . Aunque fuera tenebroso y solitario le agradaba más de lo q creía ,era tal y como lo necesitaba ,un lugar donde sólo estuviera ella en su propio espacio
Tüm hakları saklıdır
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Enamorando a Hermione
  • Sobrevivir A Un Corazón Roto (Alonso Villalpando & TN) CANCELADA
  • Flor De Loto
  • little game by your side •tsukasa y tu•
  • ¿Enamorada de un... Vampiro? <Terminada>
  •  Pᴀɴᴅᴇᴍóɴɪᴜᴍ  [Awidred]
  • Hasta que Despierte
  • EL CHICO DEL COLUMPIO (DE YENIKA MONROY)
  • escuadrón suicida

LOCURA: No había querido hacerlo. Había luchado contra viento y marea intentando evitar que aquel sentimiento tan poco común en él tomara forma y, poco a poco, fuera invadiendo su cuerpo. Lo había negado delante de sí y delante de todos sus amigos y enemigos; se había burlado crudamente a pesar de que en su pecho dejaba a su corazón sangrante que anhelaba sacarle a sus ojos esa venda que le impedía ver la realidad. Se había mentido a sí mismo, se había engañado como un idiota negándose a ver lo que tenía delante y lo que sentía, quedándose como un ciego, dejando a sus oídos sordos, a su boca sin poder pronunciar aquellas palabras que anhelaba decir y había privado a sus manos de tocar, acariciar con desesperación aquella piel que parecía ser la misma seda y que venía a visitarlo cada noche en sus sueños para atorméntalo... Y cada vez que despertaba después de esos sueños estaba anhelante, más atento a cada uno de los movimientos de ella para comprobar que era lo que hacía o no, si dejaba entrever algún sentimiento que no fuera odio hacia él, si cabía la posibilidad de que ella también se atormentara soñando en que estaban juntos, que se besaban... ¡Locura!

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi