Ay'ın Gölgesinde

Geceleri Ay'a neden baktığımızı hiç düşündünüz mü?
Etrafın zifiri karanlık ama gökyüzünün yıldızlar sayesinde ışıl ışıl olduğu o zamanlarda saatlerce Ay'ı seyrettiğiniz geceler oldu mu hiç?
Cevap tabii ki de evet olacaktır.
Peki ya neden sürekli kendimizi saatlerce sebepsiz yere Ay'ı izlerken buluruz?
Bunun sebebi Ay'ın bizim atamadığımız duygularımız olmasıydı. Bizi sessizliğe boğan gecelerde hep yanımızda olup parlardı, parlayabildiğince. O her zaman yanımızda olurdu ama gündüzleri kendini belli etmezdi. Gecenin ayazında, karanlığın içinde beyaz bir nokta. Ve o nokta, benim üzerimden atamadığım duygularım, düşüncelerim ve hislerimdi. Bazı geceler düşünmekten uyuyamadığımda dışarı çıkar ve saatlerce derdimi o beyaz noktaya anlatırdım. O insanlar gibi düşüncelerimi asla yargılamaz, beni kınamazdı. Sadece... Sanki bana destek olmak istercesine daha çok parlar ve bana huzur verirdi. O gecelerde beni yanlız bırakmayan Ay'a hiç tereddüt etmeden ruhumu teslim ederdim.
Kendimi Ay'a teslim ederdim.