Ik ben niet goed in "gevoelens uiten", maar wanneer ik een gedicht schrijf, komen de woorden er zo uit. Dit is mijn manier van dingen verwerken, mijn manier om mijn verhaal te delen, mijn manier om erover te praten.

heen en weer

In dit boekje schrijf ik over mijn leven, over wat ik voel, meemaak en probeer te begrijpen. Het zijn kleine stukjes, momentopnames van hoe het echt is. Soms zwaar, soms juist heel zacht. Schrijven helpt me om woorden te geven aan wat van binnen leeft.

Korte verschillende verhaaltjes/gedichtjes die je vast doen denken aan je eigen leven (zelf geschreven) *Gevoelige informatie* *Kan trauma's opleveren*

Gedichtjes over mentale gezondheid

Een flikkerend straatlantaarn gebruikt als metafoor voor een beschadigd vertrouwen. Een spiegelbeeld voor het ik-figuur dat ooit open en warm vertrouwde, maar al snel leerde hoe openheid zich tegen kan keren. Het haperende licht is de belichaming van de voorzichtigheid die ontstaat na herhaald gekwetst te worden: "een licht dat nog wel wil schijnen, maar eerst aftast of het veilig is."

Een dag uit het leven van Celia

Dit is een gedicht waar mijn vader geen tijd meer voor me heb en mijn mentor me problemen doorverteld

Dit zijn allemaal zelf geschreven gedichten zowel lange als korte.. Gelieve deze gedichten niet te kopieren/Te gebruiken zonder toestemming

Nutella kan zo verslavend zijn, tot je ontdekt hoe ongezond het is. En dan blijft het nog verleidelijk...