Yaşadığımız kocaman bu dünyada kalplerimiz karanlığı da görür, aydınlığı da bazense sadece çaresizliği görür kalbimiz. Siyah ve beyazın içinde bazen görmek istediklerimizi bazense görmek istediklerimizden ötesini görmek isteriz. Ama sonunda yine yanlızlığımızla başbaşa kaldığımız da, yaşadığımız ve tecrübe ettiğimiz herşey zihnimizden dökülüverir.
Ve biz o an sadece kalbimize yansıyanları yazmak isteriz. İçimize işlenen ruhumuzun derinlerine gizlenen sözcükleri dökeriz sayfalara. Yaşadığımız onca şey içerisinde bizi en çok etkileyen olayları dile getirir beynimiz peki ya kalbimizin dile getirmediği o bizi en derinden yaralayan yaralar işte o yaraları dile getiremeyiz. Kalbimizden geçen sözcükleri sayfalara yansıtırız. İşte o zaman dile getirdiğimiz herşey toz olup uçarken, kalbimize yansıyanlar ise bizden kalan tek hatıralardır.
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..."
Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir!
Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır!
İyi okumalar...