When I'am with HER (On-going)
- Reads 641
- Votes 18
- Parts 5
Ongoing
Last published Thu, Mar 29, 2018
"Im sorry Amara but I'am breking up with you"
di ako makapaniwala sa narinig ko, gusto kong mag salita pero walang lumalabas sa bibig ko, nanghihina ako, gusto kong magising kung panaginip ba to, ay hindi sana panaginip lang to. Hindi ko kaya Dewey, Hindi ko kaya.
" I am no longer happy, I hope you'll understand".
tumalikod sya sakin kasabay ng pag bagsak ng luha na kanina ko pa pinipigil. ansakit sobra para akong mababaliw. sa sobrang sakit di ko na alam ang nangyari, the next thing i knew is nagising ako na nasa kwarto ko na ako. mabigat ang dibdib at mugto ang mata. di ko alam kung paano mabuhay bukas ng wala ka Dewey.
Published on March 2018
All Rights Reserved
#81
alyloony
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Kapitbahay
"Justine, bata ka pa- Simula nya marami ka pang makikita at makikilalang mas higit kesa sa akin- Huminga sya ng malalim at lumunok na parang may inaalis na malaking bara sa kanyang lalamunan bago ulit magpatuloy sa pagsasalita. Look at you, youre young and beautiful malamang sa malamang maraming nagkakagusto sayo, Justine pag ginusto mo ako tatlo kaming gugustuhin at pakikisamahan mo nakukuha mo ba ang gusto kong sabihin?" Hindi ako umimik at tinignan lang sya gusto ko muna syang patapusin sa lahat ng gusto nyang sabihin bago ako magsalita. "Nag aaral ka pa at ayokong maging abala sayo, cant you see you have a bright future ahead of you wag mong sayangin" "Alam ko at naiintidihan kita Athena, pero kasi kahit marami sila ikaw lang yung nakikita at gusto ko wala ng iba, at una palang kitang nakita kasama na sa ginusto ko ang mga bata- Ngumiti ako sa kanya Hindi ka abala sa akin, kasi ikaw yung nagiging inspirasyon ko para lalong magsikap dahil gusto ko pagdating ng panahon- (Tumawa ako ng mahina) syempre advance ako mag isip, I can be your someone that you can relay on kasi alam mo ikaw yung nakikita kong future ko" Alam kong masyado pang maaga, pero sigurado ako sa anumang nararamdaman ko kay Athena.Complete
Little Do You Know
Ito na ang huling pagkakataon na makakasama nya ang taong ito, kaya susulitin na nya ang oras. Alam nya na nasaktan nya ito, pero hindi nya inakala na umabot sa point na nagkaroon ito ng malalang karamdaman. Bigla naman nyang naramdaman na tinapik sya nito sa balikat, masyado na naman siguro syang nakatitig sa kanya. "Ayus ka lang ba Aaron?" Ang tanong na dapat sya ang nagtatanong, sa totoo lang gusto nyang sutukin ang sarili, dahil alam nya na hindi sya karapat-dapat tanugin ng ganon. Hindi na lang nya iyon pinansin ang tinuloy ang pagkanta sa huling linya ng kanta, binuhos na nya ang lahat ng nararamdaman nya doon. Last chance na nya ito, kaya susulitin na talaga nya ito. "I love you like you've never felt the pain, away I promise you don't have to be afraid, away The love you see right here stays so lay your head on me Lay your head on me So lay your head on me 'Cause little do you know I love you till the sun dies." As the final line was over, their journey with each other was also over. Indeed it's also painful for him, but maybe this is payback for what he did before. Well as long as she is happy, he'll just have to accept it.Complete
A Face Like a Wet Weekend
Isang araw, gigising ka na lang na miserable na ang buhay mo. Lahat ng bagay na nagpapasaya sayo, will make you feel so empty. There is this unknown feeling in your heart na kapag tinamaan ka, hindi mo na alam ang gagawin. You're not able to breathe when no one is around. Fear creeps in, dahil mag-isa ka. Fear takes hold, dahil walang sino man o ni isang bagay ang nasa tabi mo. Ang mga bagay na akala mo ay masasandalan mo, are the one who will make your world upside down. It feels so lonely. So painfully lonely. At wala ka nang magagawa because you're stuck; trapped in this suffocating, dimly lit room where breathing becomes a struggle. That's how it feels to be lonely, to be alone. It's hard to be lonely, yet there's this odd feeling within me that makes me want to be alone. ㅡ ❁ ㅡComplete
Fall All Over Again
published under PHR 2013 (Modified version) Why did I kiss you? Dahil gusto ko... Because I'm dying to kiss you every time I see you. Batang paslit ka pa lamang ay pinapangarap ko na ang mga labing iyan. Look how lucky can I get." 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 "Crush kita. Hihintayin kong lumaki ka at liligawan kita, promise 'yan." Paslit pa lamang si Timmy nang unang bitawan ni Third ang mga salitang iyan. Sa paglipas pa ng taon ay muli nitong inungkat ang pangako. "'Mula ngayon ay opisyal na girlpren na kita, kaya huwag ka ng magpapaligaw sa iba," pilyong sabi nito. "Puwede ko bang halikan ang girlpren ko?" "Sira ka ba?" Napamulagat siya nang todo sa request nito. "Ako ang unang boypren mo, kaya dapat ako din ang first kiss mo. Una at huli..." Bago sila naghiwalay ng lalaki ay ninakawan siya nito ng halik sa mga labi. "Hindi mo na talaga ako makakalimutan niyan, Timmy. Hanggang sa muli nating pagkikita..." Pero hindi na sila muling nagkita pa. Ang pangako nito ay nabaon sa limot. Paano nga ba panghahawakan ang isang pangako ng kabataan? Paglipas ng maraming taon ay muling nagkrus ang landas ng dalawa. Ang dating cute na Third noon ay isa nang macho at guwapong anak ni Adonis ngayon. Hindi pa niya limot ang hinanakit sa kababata, at ang masaklap ay hindi pa rin lipas ang kahibangan niya dito. "I always keep my word, Timmy. I always do." Huh! Ito pa ang may ganang magsabi ng gano'n? Pero sadya yatang hindi sila para sa isa't-isa dahil muli silang pinaghiwalay ng tadhana. And this time, hindi lamang isang baldeng luha ang idinulot nito sa kanya, tinangay pa nito ang lahat- ang kanyang isip, puso at buong pagkatao. Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveComplete
Your love
"I wish that i could wake up with amnesia" Nasaktan ka na ba ng paulit ulit? , Umiyak ka na ba ng sobra dahil lang sa taong mahal mo? ,Tandaan mo di ka naman mali. Iiyak mo lang yan hanggang sa maubos ang luha na pumapatak sa iyong mga mata. Siguraduhin mo na hindi ka na iiyak dahil sa dahilang iyon , Nasaktan ka? Oo,natural yan. Lahat ng tao nasasaktan. Yung tumama lang sa paanan ng cabinet ung darili mo sa paa masakit na diba? Sa pag nagmahal pa kaya? Kaya wag mo sisihin ang sarili mo kung bakit ka nasasaktan sadyang nagmahal ka lang talaga at pagnagmahal handa ring masaktan. Naisip mo na rin siguro na sa sobrang sakit na nadarama mo ay sana isang araw, Gigising ka nalang ng limot mo na lahat ng sakit. Ganyan din si Joy Kim. She was a certified Hopeless Romantic. Expectations kills her happiness. Pero ganito ang buhay eh. "Sana makalimot nalang ako sa nakaraan." Ngunit sa hindi inaasahan hindi lang masasakit na alala ang nalimutan nya bagkus kasama ang masasayang pangyayari sa buhay nya. Maalala pa pa kaya nya ang taong kinalimutan na ng kanyang isip ngunit hanggang sa dulo ay isinisigaw parin ito ng kanyang puso. I hope you'll enjoy this Story!Complete
💍Honeymoon with the Heartbreaker
Iniwan ako sa altar. Literal. Sa harap ng Diyos, ng pamilya ko, ng mga bisita-lahat. Naiwan akong naka-wedding gown, habang siya... tuluyan nang lumakad palayo. Alam mo 'yung sakit na parang pinagsabay-sabay ang lahat ng heartbreak movie? Ganun. Pero imbes na malugmok, tinuloy ko ang honeymoon-mag-isa. Kasi kung may isang kailangan ko noon, 'yun ay ang makalayo. Hello, Santorini. Goodbye, trauma...? Pero hindi ko in-expect na babalik ang isang bangungot-este, alaala. Kai Emmanuel Andrade. Ang unang lalaking minahal ko. Ang unang nanakit. At ngayon? Ang kahoneymoon ko-dahil sa isang epic resort mix-up. Iisang kwarto. Iisang kama. Iisang lalaking hindi ko na dapat nararamdaman pa. Pero bakit sa bawat sulyap, bawat tuksuhan, parang may kung anong bumabalik? Just when I'm trying to figure out what this is... Boom. My runaway groom shows up in Santorini, too. Sinusubukang ayusin ang lahat. Now I'm stuck between the guy who broke me first... And the guy who left me at the altar. This isn't just a love triangle. This is me, finding out who I am when the fairytale falls apart. Spoiler alert: I'm not the same girl they left behind. MsFallingInk ✍️
Mysterious Woman in the Forest
"Handa akong talikuran at isuko ang lahat nang saakin,makasama ka lamang mortal........dahil iniibig kita"- Maria Elvina "Mahal na mahal kita Elvina, hindi man tayo magkaparehas ng mundong pinanggalingan pero handa akong mag hintay sayo kahit gaano paman katagal"- AthenaComplete
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
More detailsContent Guidelines