Story cover for Unknown Reason by xrainejee
Unknown Reason
  • WpView
    Reads 195
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 28
  • WpView
    Reads 195
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 28
Complete, First published Mar 29, 2018
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere.

Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad.

"Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." 

"Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko.

"*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan.

"Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko"

"Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya.

Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit.

"Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko.

"Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"
All Rights Reserved
Sign up to add Unknown Reason to your library and receive updates
or
#245general
Content Guidelines
You may also like
Mamihlapinatapai by hannarie_21
38 parts Complete Mature
"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****
Vanilla's Poser Girl by hannarie_21
36 parts Complete Mature
"What makes you think you're already in love? You haven't even met that Zero." Natawa naman ako sa kaibigan kong si Leigh habang inaayos ko yung sintas ng sapatos ko. "Why Leigh? Do you fall in love at first sight? Hindi naman din di ba? Saka sabi mo, fall in love with the character. That's why I think I'm falling for this Zero." "You don't even know him yet, Van." "Exactly. Kaya nga ako naeexcite e. It seems that we don't know each other yet. But we can already feel the connection as if we've known each other for a long time." Natahimik naman ito doon. Pagkatapos ay sinimulan na din magpalit ng jersey. "Just slow down. You might find yourself breaking. Mamaya gamitin ka lang nyan." Umismid naman ako. "Gaya ng mga exes mo? Y'know what's wrong with you, Leigh? Pinangungunahan mo lahat. That's why no one can keep up with your standards." "Hey, I'm just saying if what if he's a psycho? A stalker? A hooker?" Tumawa naman ako dito. She's really paranoid. "Just step out of your safe zone, Leigh. You're already missing the most exciting part of life." "Slowing down isn't always bad, Vanilla." "Yeah, but look at you. Seriously? Continous failed relationships?" "Ikaw din naman a. Why aren't you finding the right one yet?" "I already found him. That's zero. I can feel the connection. He guesses everything about me perfectly. Like all of my favorites and quirks that only you and the girls can tell." I gave her an elated smile. "So, back off. And just be happy for me. Okay?" "What if that's a stalker or a paparazzi that already run a background check with you?" "Ang negative mo, Leigh. Seriously, just fall in love and get a life." Ngumiti ito ng nakakaloko. "Okay, so what will you do if that Zero is a girl?" Natigilan naman ako. "You're not Zero, are you?" "Of course not." Nakahinga naman ako. "As long as it's not you, I'm okay." "Why?" "Because I don't want to end up with a puppet like you. Yikes! A barbie doll of everyone."
Flowers Bloom (Completed) by tephoney
54 parts Complete
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.
Trapped with the Cactus-Lover by hannarie_21
46 parts Complete
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***
Obsessive Desire (GXG) by MissYandere1926
12 parts Ongoing Mature
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Loving Aria by hannarie_21
46 parts Complete Mature
"Hanggang ganito na lang ba? Ang tingin mo sakin pamatid ng panandaliang pangangailangan mo?" Iritableng napatingin ako sa pigurang iyon ni Corinne. Si Corinne! Fuck! Bakit ko ba kasi sya dinamay sa gulong ito. "Sinabi ko na sayo nung una pa lang di ba? Stay away from me!" Gigil na singhal ko sa kanya. "Dikit ka ng dikit! Tapos ngayon ako pa lumalabas na masama." Tila matutunaw naman ako ng unti-unting tumulo yung luha sa mga mata niya. "I love you, Aria. Pero kahit ilang beses ko namang sabihin iyon sayo wala lang di ba? Kasi until now hindi mo pa din kayang ibigay yung sarili mo ng buong-buo. Kasi hanggang ngayon nakakulong ka pa din sa kahapon mo. " "Hindi totoo yan.." Nanghihinang napaupo ako. What have I done? Bakit ba paulit ulit ko na lang syang nasasaktan? "I can't save you, Aria." Punung puno ng pait na sabi nya. "I can't save you kasi ayaw mong magpasalo. Hindi lahat sasaktan ka. Kelangan mo din magtiwala na hindi ko kayang saktan ka." Natawa lang ako ng pagak. "Tell me, Corinne. What's holding you back? Akala ko ba mahal mo ko? Bakit hindi mo magawang ibigay ng buo yung sarili mo?" Pinalis ni Corinne yung luhang umaagos sa magkabila niyang pisngi. "Because I know you. I know na pag nakuha mo na ko, Game over na. And I don't want to end everything that we have just because of that. " "Wow!" Napapalatak ako sa kanya. "Now, who have trust issues sa ating dalawa ngayon? " Ngumiti siya ng pilit. Another broken smile. How many times should I break her before she gives me up? "If I give myself to you now, Will you give me your heart?" Fuck! No! I don't know. I really don't know. She can have me. But I know that she can never have my heart.
Into You BxB (COMPLETED) by mxxnlxte
47 parts Complete Mature
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.
Railey's Supermodel by hannarie_21
36 parts Complete Mature
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?
You may also like
Slide 1 of 9
Mamihlapinatapai cover
Vanilla's Poser Girl cover
Flowers Bloom (Completed) cover
Trapped with the Cactus-Lover cover
Obsessive Desire (GXG) cover
Sweetest Mistake cover
Loving Aria cover
Into You BxB (COMPLETED) cover
Railey's Supermodel cover

Mamihlapinatapai

38 parts Complete Mature

"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****