RUHSUZ KIZ

O Deniz Soykan güçlü duruşu keskin bakışları aşağılayıcı tavırları kendinden emin duruşuyla. Oysa kelimenin tam anlamıyla bir enkaz yıllardır içine akıttığı gözyaşları gün yüzüne çıkmak için çırpınıyorlardı. Annesi o çok küçükken ölmüş babasını hiç tanımamış bir kız. Kimsesiz yalnız hırslı ve öfkeli bir kız bir o kadarda güzel. Bir anda hayatına giren bir adam tüm tabularını yıkmaya çalışır. Tabularını hiç tanımadığı bir adam için yıkmak kelimenin tam anlamıyla saçmalıktı tabularını yıkmaya hiç niyeti yoktu. O yalnızlığa alışmıştı artık. Kimsesizlik artık ona dokunmuyordu. O kendini çok iyi bir şekilde ciddi tutuyordu.Öfkelenince kendinden geçiyor ağlarken duramıyordu şu zamana kadar tek bir damla gözyaşını silen kimse olmamıştı. En sevdiği renk siyahtır.

Kesit
Haykırışları Ve çığlıkları sokakları inletiyordu.dudaklarına değen tuzlu göz yaşları canını yakıyordu.ağladı ağladı Ve ağladı.taki hissizleşinceye kadar.kızarmış gözleri artık bomboş bakıyordu. O gün büyüdü. o gün çocukluğu öldü. Ve o gün karanlığa karıştı.