-Gökyüzüm-

"Kolunda ki, D❤E döğmesi hala duruyor mu? Benim omzumda, duruyor."
Deyip omzunu gösterdi Doruk, Eylül'ün kolunu sıvadı ve Eylül'ün bileğinde ki izi gördü, jilet izlerini.
Ağlamaya başladı Eylül.
Anlaşılan bir ufaklığın yaşam sevgisi olmalıydı.
~~~
"B-bu gece yanımda kalır mısın? Korkuyorum.."

"Yanında mı.. Yatayım?"

"E-evet olmaz mı? En azından ben uyuya kadar."

"Tamam ufaklık, öyle olsun bakalım."
~~~

Doruk, Eylül uyuyana kadar yanında durucaktı ama Eylül uyurken oda uyuya kalmıştı.
Ve gecenin bir saatinde Eylül'ün çığlıklarıyla uyandı.
Muhtemelen kriz geçiriyordu..
Kabus görüyordu..

~~~
"Gökyüzü gibi gözlerin, derdime ilaç oldu."
~~~
Elimden geldiğince sizi sıkmamaya çalışacak ve klişe yapmamaya çalışacağım! :)
Kısa bir kitap olucağa benziyor..
İyi okumalar... :3