BİLGE BAYKUŞ

BİLGE BAYKUŞ

  • WpView
    Reads 126
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Apr 17, 2018
WpInfo
Non-Fiction
Size bir bilgi vermeyi düşünüyorum. Şuan için yaptığım bu iyilik bedava. Elbette hayatta herşey karşılıklıdır. Ama bu kez sadece ücretsiz bir iyilik olacak. Hayatta her şey bilgidir. Bunu unutmayın. Bazılarınız para sanır. Saçma, eğer paranın değerini bilmiyorsanız, 1 milyar dolara ancak bir çiklet alırsınız. Bazılarınız da altına tapar. Altını nerede kullanacağınızı bilmiyorsanız taştan farksızdır. Elmasta öyle. Maslovun ihtiyaç pramidi yemek, barınmak, korunmakla başlar. Hangi yiyeceği yemeniz gerektiğini bilmezseniz zehirlenirsiz. Nerede barınacağınızı bilmezseniz evinizde ölü bulunursuz. Nasıl korunacağınızı bilmezseniz aslında korunmamışsınız demektir. O zaman bana şu soruyu soracaksınız; Peki bilginin değeri ne? İkinci vereceğim bilgi bu ancak bu kez ücretsiz yapamam bunu ___________________________________________________________
All Rights Reserved
#192
sosyoloji
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines