*Bazen her şeye kader deriz, kaderimizmiş yaşadık deriz.
Kaderimizi kim belirler ki?
*Benim kaderim o günden sonra değişti.
Ölmüşte cehenneme düşmüş gibiydim.
...
Benim kaderim aslında kadersizlikti.
Belki de en zor sınavım. Benim sınavım, başkalarının ellerinde, kaderim, hayatım, hatta hayallerim bile.
...
*Kadersizlik.. Amcam tarafından tecavüze uğradığımda başladı.
Ölmüştüm ama ağlayanım yoktu sanki.
Bir kendim inanıyordum kendime.
Güvendiğim dağlar birden yok olmuş kocaman boşlukta buldum kendimi.
Hayır, büyümedim ben. Ben hayat tarafından aldatıldım. Kaderimi değiştirdiler benim.
Mutluluğumun önüne kocaman bir engel koydular.
"Sen hiç gitmedin?"
"Senden hiç gitmedim."
"Hep yanımdaydın?"
"Hep."
"Peki neden benden uzak durdun?"
"Yapmadığım şeyler için savaş veriyordum. Ölüme yürürken sana ümitler veremezdim."
"Şimdi değişen ne?"
"Ölüme giderken kazandım. Zor oldu ama başardım. İlk vazgeçmek zorunda olduğum seni, yeniden kazanmaya geldim."
~Hayal ile gerçek arasındaki ince çizgide ilerleyen bir hikaye...