Kimsesiz

En yakın arkadaşının hattını değiştirmesi sonucu ona yeni numarasından mesaj atmaya çalışan Ada, aslında mesajı attığı kişinin, bir yıldır hoşlandığı okulun basketbol takımının kaptanı olduğundan habersizdir. 17.01.24 *ilk kitap illaki ufak tefek hatalar olacaktır. makul bir şekilde söylediğiniz zaman düzeltilir.* #gençkurgu 1 (25.02.24) #gençkızedebiyatı 1 (29.02.24) #dram 1 (02.02.2025) #ilişki 1 (18.02.24) #lise 1 (25.02.24) #okul 1 (20.03.2024) #kaptan 1 (03.02.2025) #arkadaş 1 (29.02.24) #arkadaş 1 (05.03.24) #anonim 1 (02.03.24) #bilinmeyen 1(04.03.24) #basketbol 1 (05.03.24) #kısa hikaye 1 (05.03.24) #rastgele 1 (05.03.24) #texting 2 (05.03.24) #text 1 (08.04.2024) #sevgi 2 (16.03.2024) # aşk 5 (24.02.24)

Doktor Derin, önemli maçlarından biri sırasında sakatlanan ünlü futbolcu Barkın Vidar Alkan'a ilk müdahaleyi yapmak için sahaya iner. Fakat aralarında geçen uzun süreli bakışma Alkan fanlarının dikkatini çekerek sosyal medyada gündeme oturmalarına neden olur. 📣 Argo içerir!

Rusya'da yaşayan kız gerçek ailesinin Türk olduğunu öğrenir. Çekinceleri olurken yeni ailesinin kendisine nasıl davranacağını bilemiyordur. Öğrenmeniz için kitabıma bekliyorum ballarım...

"Bir Anlık Yayın, Bir Ömürlük Hikaye" Asena, üniversite sınavları, ders notları ve arkadaşlarının dertleri arasında kaybolmuş kendi halinde bir genç kadındı. Ta ki bir maç günü, hiç beklenmedik bir anda sahada patlayan bir kavganın sebebi olana kadar... O an, Asena'nın hırsı, cesareti ve belki de biraz çılgınlığı, binlerce kişinin izlediği bir Twitch yayınına yansıdı. Ares, milyonlarca takipçisi olan ünlü bir yayıncıydı. O an, Asena'nın ekrana yansıyan görüntüsü, Ares'in dünyasında bir yankı buldu.Yayını kapattığında, aklında sadece bir soru vardı: "Ben ne bok yedim?" Bir sosyal medya mesajı, bir merhaba... İki farklı dünyanın kesişen yolları. Biri sanal kalabalıkların sesi, diğeri gerçek hayatın tam ortasında bir yıldız gibi parlayan genç bir kadın. Hazır mısın? Çünkü her şey bir bildirim sesiyle başlıyor...

Arkadaşınız yerine okulun sahibine mesaj attığınızı bir düşünün...

Devrim bir gece aniden sinirle telefonuna yazdığı numaraya bir mesaj atar. Ancak mesaj attığı numara atmak istediği kişiye ait değildir. Bakalım numara sahibi ile aralarında nasıl bir sohbet geçecektir. Devrim: bu haysiyetsiz menajeri bulduğun yere sıçayım Devrim: sana da sıçayım Devrim: ama merak etme hangi delikteysen bulacağım seni bu işler numara değiştirmekle olmaz pezevenk 0551...: gece gece kimsin lan sen 0551...: bir pezevenk olmadığım kaldı Yazılış tarihi: 22.01.26 Bütün hakları saklıdır. Çerezlik keyifli bir kurgudur içinde bolca eğlence vardır. Herhangi bir çalıntı söz konusu Değildir herhangi bir kurguyu benzerlik durumunda gereken değişiklik yapılacaktır. Teşekkürler.

05**:Seni bırkamak benim için intiharla eş değer. Bu ihtimali kafandan sil. 05**:Sen benim yaşam kaynağımsın ve seni kazanmak için nelerden vazgeçebileceğimi neleri feda edebileceğimi tahmin dahi edemezsin. ••••• Ç(Alıntı) durumunda adli işlem başlayacaktır. 22.12.25 Takıntı #1 22.12.25 Cesur #1 25.12.25 Texting #1 28.12.25 Mafya #1 29.12.25 Kadın #1 03.01.26 İş Adamı #1 08.01.26 Adam #1 12.01.26 Rastgele #1 15.01.26 Güç #1 28.02.26 Mafyatik #1 10.03.26 İş #1 18.03.26 Aşık #1 21.03.26 Koruma #1

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Sarsılmaz bir otorite ve kimsenin dokunmaya cesaret edemediği buzdan bir irade. Ta ki o sert duvarlar, Güneş'in naif parıltısıyla sarsılana kadar. Bazı bağlar görünmezdir, bazıları ise çoktan kırmızı iplerle mühürlenmiş..