Benim Adım 7

Kimilerinin sonu, bazılarımızın başlangıç noktası olur. Geceleri Pencereleri kaplayan perdelerin evimizin camını kapaması, sokak lambalarının yanması. Aslında sokak lambasının parıltısının izinsizce odamıza girmesi. İşte onlar bizim pek bilmediğimiz hayatların başlangıcını simgeler.

Çok değil sadece gündüzün eşlik ettiği geceye bir kaç saatin kaldığı vakitlerde. "Gündüzün son saatleri geceyi öperken güneşi, cesareti aydınlatıyor gündüzden kalma geceyi." Gündüz ile gecenin nöbet değişiminden sonra, bilmediğimiz diğer bir hayat başlıyor gece yarısı. korkular bırakılıyor gecenin ardında ki ismi dahi unutulmuş sokaklara. "Elbette korkular yenik düşüyor geceye." Ve titreyen eller, ürken kalpler cesaret buluyor gece ile. "Korkuların cesaretine yenik düşerse, hiçbir şeyden kaçma."

Altı ihtiyar ustanın ortasında yeniden doğdum ikinci hayatıma. Altı farklı sürahiden doldurulan bir bardak gibi. Benim adım yedi, altıdan bir fazla sekizden bir eksik. Ne senden fazlam var ne de eksiğim. Bir şey demeye geldim, bir şey söylemeye ve kapatıp gözlerimi hiç aldırmadan sonuna söyleyeceğim.