Βανίλια, μέντα και γιασεμί..αυτές τις μυρωδιές κρατώ στη θύμηση μου. Με αυτές μεγάλωσα. Ώσπου πλησίαζε η ενηλικίωση μου. Για πολλούς η στιγμή αυτή σημαίνει χαρά και συγκινήσεις, μα για μένα θλίψη , ερωτηματικά και η έναρξη ενός ατέρμονου και αβέβαιου ταξιδιού. Δε θυμάμαι πολλά μόνο το πατέρα μου να σκεπάζει το πρόσωπο μου με ένα μουσκεμενο πανί και ο κόσμος γύρω μου σιγά σιγά να χάνεται. Μονομιάς η βανίλια κάπως πικρισε, η μέντα έχασε το χρώμα της και το γιασεμί έχανε την ευωδιά και τη ζωντάνια του όπως και ο δεσμός με την οικογένεια μου. Το τελευταίο πράγμα που ηχεί στα αυτιά μου .."Συγγνώμη". Καλυψώ σημαίνει κρύβω ή καλύπτω κάτι, έτσι έμαθα και χαμογέλασα γιατί κανένα στην οικογένεια δεν έλεγαν έτσι και επιτέλους καταλαβα πως απέκτησα το όνομα μου. Να 'μαι εδώ να σας πω, πως το δικο μου παραμύθι έγινε κάποτε εφιάλτης.