ARAF

"Aslanlar zekasını kullanarak avlanırlar, Kurtlar ise güçlerini kullanarak. Ama ikisininde ortak bi özellikleri var." Defne gözlerini kapatıp teneffüs zilinin çalmasını bekledi ardındanda dudaklarını ıslatıp gözlerini kısarak karşımızdaki sınıfa baktı.

"İkiside korkudan beslenir! Avlarının gözlerindeki korkudan!" Burada bahsi geçen av bendim ve ben Ormanlar kralı Aslan ile Hayatları boyunca intikam peşinde koşan Kurtlar arasında kalan muazzam bir yemdim!

Vereceğim karar, yapacağım en ufak hata beni ölüme götürecekti ve ben yapmamam gereken birşey yapıp Arafta kalmayı seçtim. Hayatımda verdiğim kararlar arasında en berbat olanı buydu galiba, Fakat elimden başka birşey de gelmiyordu.

Anneminde dediği gibi;Herkes kendi Araf'ında mahkumdur!