🍁 İnsan Eskisi 🍁
Ritimsiz bir tınıdan kopup savrulmuş figanlardan
Payıma sen çalındı yalnızlı ğın gaybana dergahından
Titreten bir ayrılığın ruha açtığı keskin ayazlardan
Ben kavruldum, sen olup savruldum yitikçe umutlardan
Baktım sonra, boşlukta avare salınan insan eskisi guruhlardan
Kendimi aradım kaybolmuşça, savruk bir sonbahardan
Buydu hepsi bu kadardım ben, sensizliğin zifirinden arta kalan
🍁🍁🍁🍁🍁
10.05.2019
All Rights Reserved