zor geliyor

Zor geliyor önceleri alışmak yokluğuna sonraları buz kesmiş yatağında uyumaya alışıyorsun daha sonra sonrası yok işte. Hem neden sonrası olsun ki sevdiğini kaybetmişsin yuvasız kalmış gibi sevdiğinsiz nefessiz yaşamaya çalışıyorsun . Peki yaşayabiliyor musun? Anılarınızın olduğu sokaklardan geçerken titreyen içiniz , dolan gözleriniz . Hangisi yaşamanıza izin veriyor. Zoraki yatılan bıçağın altı gibi sevdiğinsiz hayat. Acıtıyor. Ve belkide hep acıtacak. Ben sevdiğimin yokluğunu en çok hastalandığımda anladım. O sıcak ellerini uzulme herşey geçecek demesini şimdi yalnızlığımla boğusurken inanın bana o kadar çok arıyorum ki kokusunu . Ona benzeyen ve hatta benzemeye çalışan herkesten uzaklaşıyorum yavaş yavaş. Midemi bulandırıyorlar çünkü. Çünkü ben bu allahın belası yerde köpek gibi muhtacım ona.