Błękitny Pokój

Zbiór wierszy... nie, poematów... słów złożonych w pewną całość, która odda jeden dzień z mojego życia. Dlaczego? Czuję że to moja pierwsza, a zarazem ostatnia wiadomość.

Mogę zniknąć w każdej chwili.

Są to moje pierwsze styczności z poezją, chętnie wysłucham waszych rad. Piszcie, co powinienem poprawić (pewnie wszystko), a co jest w porządku. Wszystkie wiersze oprócz 2 ostatnich są napisane bez żadnych reguł. Chciałem jak najlepiej oddać moje myśli, nawet kosztem wyglądu.
Miałem tyle do napisania, ale teraz w mojej głowie jest pustka. Więc...
Zapraszam Was do czytania, to jedyny sposób w który potrafię szczerze ująć to, co dyktuje mi resztka serca oraz przejęty umysł.

Kto go przejął?

Też chciałbym się dowiedzieć.

Nadeszła hE:SO.