AYNI KARANLIKTA

Karşımdaydı.
Tüm duyguları aynı anda bana hissettiren çocuk Karşımdaydı.

Hırçındı.
Mavi gözleri büyük dalgalarla boğuşurken, öfkesi burdan bile dizlerimin titremesine neden oluyordu.

Bana cenneti vaat eden gözler, beni şimdi cehennemiyle yakıyordu.

Belkide ilk defa duvarlarını indirmiştir bana karşı. İlk defa gözlerinde korkuyu bu kadar net görmüştüm.

Korku ve öfkeyle aynı anda o gözlerde beni içine çekerek mahvediyordu.

Zorlandım.
Düğüm düğüm olmuş boğazımı konuşmak için zorladım. Ses tellerinin onun korkusunu alması için titreşmesini istiyordum.

Gözlerinin okyanusunda hem boğulup hem yanarken sadece fısıltıdan farksız, karanlığa yayılan tek kelime çıktı ağzımdan.

Dudaklarım onun ismiyle şekillendi.
"Karan."