Liefde maar, niet als het romantische ideaal dat in verhalen wordt verheerlijkt, maar als een complex, vaak verkeerd begrepen menselijk verlangen. Het confronteert de lezer met de spanning tussen mythe en werkelijkheid: liefde als licht tegenover liefde als schaduw. Het ontmantelt de klassieke romantiek van heilige teksten tot Romeo en Julia en toont hoe vaak verlangen, honger en behoefte worden verward met echte verbondenheid. Tegelijk legt het bloot dat liefde op zichzelf geen loyaliteit garandeert, omdat loyaliteit een bewuste keuze is en geen gevoel. Relaties die gebouwd zijn op tekort komen wankelen zodra iemand zichzelf vindt. Ondanks deze kritische blik blijft er een zachte hoop aanwezig.