Ang Buhay ng INVISIBLE

Ang Buhay ng INVISIBLE

  • WpView
    Leituras 370
  • WpVote
    Votos 7
  • WpPart
    Capítulos 7
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização ter, abr 29, 2014
WpInfo
Fanfic
Alam mo yung feeling na pumapasok ka ng School na walang nakakaramdam at walang nangigialam sayo. Yung Invisible ka baka kung ang iniisip nyo yung hindi na kikita na parang multo hindi po ganun. Invisible na konti lang ang nakakakilala sayo sa school nyo may mga kabigan ka pero hindi naman kayu ganun ka close kung baga isa kang LONER bestfriend mo si earphone at cellphone mo. Maaga kang umuuwi sa bahay nyo hiwalay ka din sa pamilya mo. pero biglang nag bago ang lahat ng dahil sa apat na nilalang na galing outer space ata na bigla na lang gugulo sa buhay mo? Anong gagawin mo? Dahil hindi ka naman sanay sa masyadong atensyon sayo. Anung mangyayari sayo? Ipagpapatuloy mo ba? O susuko na lang dahil mahal mo na sya? Dahil langit sya lupa ka? Ipaglalaban mo ba?
Todos os Direitos Reservados
#30
invisible
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
  • Dear Crush, Be Mine Please! (COMPLETED (≧∇≦)/)
  • The Story of My Dream (Complete)
  • Bestfriend! I love you
  • Unexpectedly
  • My one and only you
  • First Love Dies (My Unexpected Boyfriend)
  • I Think Im In Love Again ( Editing )
  • Pag-ibig na kaya ??
  • Minsan

Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo