Gözleri. O güzel gözleri, benim küçük ve saçımla kapattığım gözlerimi buldu. Derindi, çok derin bakıyordu. Sanki bana bir şeyler anlatırcasına, sanki korkuyormuş gibi. Ben ise sadece sustum, sustum çünkü konuşsam onda kaybolacaktım, o ki her kelimesiyle esir ediyordu beni kalbinin pas tutmuş kapılarına.
"Tanrım, merhaba
Ne gerek vardı Dünya'ya cehennemini katmaya?"
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.